Os ecosistemas

CENTENARIO DO NACEMENTO DA POETA GLORIA FUERTES

Soy como esa isla que ignorada
late acunada por árboles jugosos
- en el centro de un mar
que no me entiende,
rodeada de nada,
sola sólo - ”

Gloria Fuertes (Madrid, 28 de xullo de 1917- 27 de novembro de 1998) escribiu a súa obra en lingua castelán. Definíase como: poeta, solitaria, relixiosa, solteira, feminista, fumadora empedernida, pacifista…

Con tres anos xa sabía ler e con cinco escribía contos e debuxábaos. Logo cosíaos con fíos para encadernalos.

Cando era nena parecíalle un horror que no conto da Carapuchiña, a avoa fora devorada polo lobo; por eso o seu conto preferido era Pinocho. Os  seus xoguetes, os que encontraba pola rúa.

Con 14 anos publicou o seu primeiro poema,”Niñez, juventud, vejez”; e con 17 anos escribiu o primeiro libro de poemas, “Isla Ignorada”.

Poesía:                                                                     

“El camello cojito”                                               

“La momia tiene catarro”                                  

“El libro loco. De todo un poco”...                    

Teatro:
 “El chinito Chin-Cha-Té”
“Petra, un señor pregunta por ti”
 “Las tres reinas magas”...

Televisión: “Un globo, dos globos, tres globos”...

"El señor don Libro"

Estaba el señor don Libro

sentadito en su sillón,

con un ojo pasaba la hoja

con el otro ve televisión.

Estaba el señor don Libro

aburrido en su sillón,

esperando a que viniera… (a leerlo)

algún pequeño lector.

Don Libro era un tío sabio,

que sabía de Luna y de Sol,

que sabía de tierras y mares,

de historias y aves,

de peces de todo color.

Estaba el señor don Libro,

tiritando de frío en su sillón,

vino un niño, lo cogió en sus manos

y el Libro entró en calor.

O seu primeiro xoguete foi unha máquina de escribir

                                                            Gloria Fuertes.

   

HISTORIA DO DÍA DA MULLER

ROSALÍA DE CASTRO

   

                  

Cando penso que te fuches 

negra sombra que me asombras 

ó pé dos meus cabezales 

tornas facéndome mofa 

Cando maxino que es ida 

no mesmo sol te me amostras 

i eres a estrela que brila 

i eres o vento que zoa 

Si cantan, es ti que cantas 

si choran, es ti que choras 

i es o marmurio do río 

i es a noite i es a aurora 

En todo estás e ti es todo 

pra min i en min mesma moras 

nin me dexarás nunca 

sombra que sempre me asombras.

O 24 de febreiro celébrase o aniversario do nacemento de ROSALÍA DE CASTRO.

Rosalía  naceu o 24 de febreiro de 1837 en  Santiago de Compostela. Foi unha gran poetisa e novelista, que escribiu tanto en galego como en castelán.
Morreu en 1885 en Padrón.
A súa  adolescencia estivo marcada pola angustia que lle causou o saber que era filla ilexítima dun cura e  porque tivo unha saude delicada.

Entre as súas obras podemos destacar: 
"La flor", foi o seu primeiro libro publicado.
" A mi madre" (1863), libro de poemas dedicado a súa nai, a quen botou moito de menos.
" Cantares gallegos" (1863), onde transmite a súa preocupación polos traballadores galegos e a morriña que sentía ao marchar da súa terra. Con "Cantares gallegos", escrito integramente en lingua galega, comezou o renacemento poético nesta lingua.
"Ruínas" (1866), historia de tres mulleres boas e desgraciadas nun ambiente moderno.
Rosalía mostra visións da paisaxe gallega, onde sempre se percibe tristeza.




CANTARES GALLEGOS